|
Ik kreeg een mailtje van The Gallery
in Brummen dat de dwergautoclub op bezoek kwam op zaterdag 27
augustus. Na onderzoek bleek dat ze 26/27/28 augustus op een Camping
in Arnhem stonden. Dat is lekker dichtbij en . . . het werd mooi
weer.
Dus vrijdag 26 augustus heb ik mijn programma omgegooid en
ging ik 's middags naar de camping waar de clubleden één voor
één
in hun sputterende, schuddende autotjes binnendruppelden. Wat een schitterend gezicht! En ze kwamen ook
van ver, o.a. uit Duitsland en Engeland.
Gelukkig had ik die ochtend het lef gehad om Riks Siemons, evenementencoördinator van de
Nederlandse Dwergautoclub erg vroeg
te bellen, want nu had ik een idee van het weekendprogramma en ik
had een aanspreekpunt op de camping.
Zo kan je
wel verklaren waarom ik dol op auto's ben.
Op de terugweg kwam er
een Porsche achter me rijden, ja ook heel mooi . . .
Van 4 november tot 9 januari
zijn foto's uit de serie "Girl shoots CARS " te zien in The Gallery in
Brummen.
Zie ook
www.kamstra-art.nl
en
klik hier . . . dwergautoclub |
Het eerste auto-tje
dat vreselijk mijn aandacht trok was een korsetkleurige
Messerschmitt. Je gelooft het niet maar het rijdt en het rijdt een
normale snelheid. Je kan er met z'n tweeën inzitten en dan zit je
als in een klein vliegtuigje achter elkaar. Denk even aan die
vreselijk romantische film "Out of Afrika", dat je elkaar dan zo
even in de lucht kunt aanraken.
Maar ik kwam voor de
Goggomobil, want dat was " My first car ". Mijn ouders kochten het
Goggomobiltje als occasion toen ik twee was. Na de Goggomobil kwam
een Fiat 600, met deurtjes verkeerd. Daarna een Fiat 850, een Fiat
128 stationwagen, een Opel Kadett stationwagen, een Chevrolet Malibu
stationwagen.
Mijn moeder kocht in 1972 een tomaatkleurige Fiat
500. Ze heeft 'm nog steeds. Dat is zo'n verhaal van eerste
eigenaar, heeft altijd binnengestaan, heeft weinig kilometers op de
teller. Hiermee begon de Fiat 500 liefde van mijn vader, hij heeft
vele leuke modellen gekocht, gestript, opgeknapt en weer verkocht.
Hoeveel en welke hij er nu nog heeft weet ik niet precies.
Toen ik mijn rijbewijs
haalde kreeg ik van mijn vader een Fiat 126, helder grasgroen, dus
Kermit genaamd. Daar heb ik vele jaren met zeer veel plezier in
gereden. Samen hebben we ervoor gezorgd dat we hem steeds in goede
conditie door de keuring kregen.. . . |
