GETSIE BAH

Ik had het weer fijn voor elkaar afgelopen maandag. Ik doe mee aan de expositie "Eén pot nat" in warnsveld, met werk uit de serie: "Groeten uit Zee". Leuk, zou je dan denken. Ja, erg leuk, want mijn installatie "Wuifend Riet" mocht in de beeldentuin in de zg. paddenpoel staan. Het heet paddenpoel, maar hij is druk bevolkt door grote groene kikkers! Geweldig! Ik was erg blij dat ik m'n installatie op zo'n mooie plek in het water kon zetten.
Tot afgelopen zondag, toen ik het ging voorbereiden. Toen kwam ik erachter dat ik geen flauw idee had hoe ik mijn werk kon installeren zonder nat te worden!?!? Daar kwam ik dus mooi op tijd achter.  Hellup! Tom Poes verzin een list!
Maandag keurig op tijd me gemeld met het idee dat ik het nog maar even zou bespreken. Misschien mocht het ineens wel niet meer. Ik smachtte naar redding. En die kwam ook, want het was stralend mooi weer, lekker warm en zonnig. Dus ik ben met mijn surfschoentjes aan de poel in geweest. En alle getsie bah van te voren was wederom onnodig. Het was niet vies, het was niet glibberig, wegzakkerig of wat voor smerigs ook. De kikkers hebben zich niet aan mijn kuiten tegoed gedaan. Sterker nog, zodra ik een stap richting water zette sprongen ze massaal hun poel in en ik heb ze niet meer gezien tot het klaar was. Wel hebben ze me tijdens het opbouwen van de installatie van arbeidsvitaminen voorzien. Wel eens een kikkerkoor gehoord? Kortom, de installatie staat er prachtig bij, dus als je in de buurt bent even komen kijken. Nog t/m 26 september.

www.overtuin.nl

A M S T E R D A M

S A I L Afgelopen zaterdag was ik één van die 650.000 bezoekers aan Sail. Want wij kennen iemand die in Amsterdam-noord woont en dat is heel leuk, want een dagje op bezoek kan je dan prachtig combineren met zo,n evenement als Sail. Vanaf zijn huis kan je zo naar het IJ strompelen en zo hebben we heel wat meegekregen van het Sail-spectakel. Met het pontje over [jawel, het was weer zo ver] roept normaal al een vakantiegevoel op, maar nu was het echt een belevenis! Je hebt het natuurlijk op TV gezien, die chaotisch langs elkaar dobberende bootjes, boten en schepen. Ik kan je verzekeren dat als je daar met de pont over het IJ doorheen baggert dat dat een erg leuke belevenis is. En aan het eind van de dag weer terug natuurlijk. Ik ben dol op met pontjes oversteken, maar verder zeggen grote schepen mij weinig, tenzij het dan weer met de tweede wereldoorlog te maken heeft, het liefst dan een duitse onderzeeboot, dan vind ik het ook weer interessant want dan heb ik het verhaal erbij. Nu zag ik indrukwekkend mooi verzorgde grote boten met indrukwekkend mooie bemanning, in kostuum en super jong en gestroomlijnd, fraai, maar niet voor lang.

Albert Cuypmarkt = 100 Dus na een poosje rondschuifelen langs boten zijn we de stad ingegaan naar de Albert Cuypmarkt. Van de zes jaar die ik in Amsterdam gewoond heb heb ik het laatste jaar aan de kop van de Albert Cuypmarkt gewoond, op de Ferdinant Bolstraat, zo om de hoek waar Andre Hazes' Cafe Bolle Jan is. En met grote regelmaat loop ik er nog steeds heel graag overheen. Ook deze keer kwam ik met buit thuis. Prachtige rode schoenen "voor een joet" en leesbrilletjes waarvan ze hier in Zutphen onwel worden zo geinig. En vitrage voor één Euro acht en negentig per meter, van dat hippe glimmende spul in steenrood met van die frottige bloemetjes erop genaaid, ja nou ja, je snapt dat ik er wel heel blij van werd. Volgens mij is het leven rond de Albert Cuypmarkt erg goedkoop vergeleken met hier in het Oosten. Voor mij is het ook heerlijk even in vroeger tijden terug te zijn, want de handel is wel anders op de Cuyp, maar de sfeer is nog hetzelfde. Zo van:"Leg niet te seike, schat, seg nou maar wat je hebbu wil." Een grote bek met veel humor, goed bedoeld, dat mis ik hier in het Oosten wel eens en ik ga er ook nog met regelmaat de mist mee in dat ik ineens op plekken iets tegen iemand eruit flap en dat word dan helemaal niet gewaardeerd. Tsja, ik kom nou eenmaal uit het westen des lands . . .

www.100jaaralbertcuyp.nl